September m ORober 1711. 2^ 



f7* 

 De Heer Boyle ftelde voor de dardemaal eea 

 kaars inden Recipiënt , floot alles zeer dicht, 

 en liet de kaars branden, zondereenige lucht te 

 pompen uit den Recipiënt ; maar toen branden 

 de kaars veel langer in den Recipiënt , en de 

 vlam ging eindelyk ook op dezelfde wyze uit , 

 met te klimmen tot boven aan den top van 't 

 lemmet,en begon't fmeer allengskens te verlaten: 

 maar bereikten egter niet zo zeer het alderuiterfte 

 toppuntje van 't lemmet , voor dat dezelve uit- 

 doofde, als toen de lucht, gelyk in de andere 

 Proef, uitgepompt wierd. Deze vlam wierd 

 door de dikte van den rook uitgedooft; daar- 

 om ftelde de Heer Boyle naderhand een bran- 

 dend was-ligtje in den Recipiënt , om dat de 

 kaarfen , die van wit Was gemaakt worden, 

 zeer weinig rook van zich geven. Dit Was- 

 ligtje brande vyf minuten in den Recipiënt , 

 daar geen lucht uitgehaalt wrvs ; maar op een 

 andere tyd, als de lucht uit den Recipiënt ge- 

 haald wierd , brande zodanig een Was-ligtje 

 niet langer als een minuut, waar uitzeér klaar 

 bleek, hoe noodig de lucht tot het onderhou- 

 den van de vlam van een kaars is. 



Om te ontdekken , hoe lang een brandende 

 kool zyn vuur konde houden in een lucht-Iedi- 

 ge plaats , liet de Heer Boyle toeftellen een 

 kronkelig yzerdraad, 't welk gebogen was op 

 de manier als een flakkehuisje, of als den draad 

 van een fchroef , ziet Tab. xxxiv. Fig. f. In 

 Q 4 dit 



