September en Oüober 17211 260 



lering, of de lucht , en dat aan den Tubus A 

 onder noch zo veel glas was , als van C tot D , 

 en dat dezelve by D na om hoog gebogen was, 

 uitmakende een evengelyke pyp als A, dat dan 

 zekerlyk de kwik in beide depypen even hoog, 

 dat is, op 13J duim zoude (taan: dat de kwik 

 in A zoude vallen van 27 duim tot 1 3* duim , 

 en dat in de veronderftelde opgaande pyp, een 

 evengelyke kolom van 13^ duim zoude moeten 

 opryzen. Het welk de Heer Boyle daarom ook 

 eens wilde beproeven in een Recipiënt , daar de 

 lucht uitgepompt wierd. 



De Heer Boyle nam een glaze Tubus van 

 zes-en-dartig duim lang, en de vierdepart van 

 een vinger diametraal wyd. Het eene einde 

 van dien Tubus wierd Hermetifche toegezegelt 

 aan de lamp, en gevuld door 't ander einde met 

 kwikzilver, en met het zelfde einde in een ge- 

 noegzaam wyden Cylinder geftelt , die half vol 

 kwikzilver was. Na dat nu de kwik in den 

 Tubus op deszelfs gewoonelyke hoogte van ze- 

 ven-en-twintig duim was nedergezakt , wierd 

 den Tubus met de Cylinder zeer voorzichtiglyk 

 geplaaft in den Recipiënt , na dat de hoogte 

 van de kwik met papier getekent was aan den 

 Tubus. Zo ras als nu dit werktuigje met kwik 

 zodanig in den Recipiënt geftelt was , dat de 

 dampkring niet meer konden drukken op de 

 oppervlakte van de kwik , die in de Cylinder of 

 't glaze bakje open was , om dat den Recipiënt 

 nu aan alle kanten lucht -digt was gemaakt, 

 Meef echter de kwik ftaan op de hoogte van 



VI. Deel. R ie- 



