IjS Natuur- en Konfi- Kabinet, 



juitt de zelfilandigheid van 't glas niet dicht ge- 

 noeg was, om dezelve buiten te keeren. Dat 

 de lichamen , dewelke bewogen worden , in 

 een ruimte bewogen worden , en van de eene 

 ruimte in de andere , in een voortgaande be- 

 weging overgaan , is een waarheid , dewelke 

 niemand, zonder zyn verftand geweld aan te 

 doen, kan ontkennen. Zo ras als iemand maar 

 roeftaat , gelyk zelfs ook toeftaan die gee- 

 nen , die het ledig ruim fchynen te willen ont- 

 kennen, dat een lichaam , in een voortgaande 

 beweging , de plaats inneemt van een ander 

 lichaam, 't welk daaruit is gegaan, geeft hy 

 daatlyk onwcderfprekelyk te kennen , dat hy 

 een wezendlyk onderlcheid maakt , tuifchea 

 het denkbeeld van een lichaam, en van een ledige 

 ruimte, daar een lichaam is uitgegaan, en de- 

 welke wederom ingenomen word van een an- 

 der lichaam; want als wy al toeltonden ('t welk 

 echter tegens alle bevinding vlak aanloopt) dat 

 nooit een lichaam uit een plaats vertrekt, of dat 

 een ander lichaam dezelve weer geheel zakc- 

 lyk vervult, ïoude daar uit nochtans geenzints 

 volgen , dat de plaats en 't lichaam een en de- 

 zelve zaak was. Twee zaken zyn uitgeftrekt, 

 een lichaam, en een plaats, beide zyn zy meet- 

 baar , in hoogte, lengte enbreette, beide zyn 

 2y deelbaar, de eene in ItoiFelyke verdeeling, 

 en de andere in verdeelde ruimtens. Het ge- 

 heele Specificque onderfcheid van de zwaarte 

 der lichamen, hangt af van derzelver meerder 

 of minder hoeveelheid van (iofFelykbeid , en 't le- 

 dige, dat in haar wezensband vervat word. Ge- 

 lyk als wy na dezen zullen toonen. 



'toe 





