January én Fehruary 1722. 117 

 noch ongemeen veel verfcheelt van het viool- 

 purper der Oude , en de Conchenilie ook zeer 

 veel van het rood-purper der Oude , het welk 

 naderhand tot Romen in grooteachtingekvvam. 

 Dat de Franfe noemen Üofters-purper, word 

 met de Conchenilie en de gewoonlyke zouten 

 geverwd. 



37. 

 De Schryvers zyn geweldig in allarm, hoe- 

 danig eigeiKlyk die Specificque koleur was, die 

 de Aaloude purper noemden. Zommige oor- 

 deelen, dat het is geweeft die zelfde koleur, 

 dewelke wy Scharlake of Karmozyn noemen. 

 'Maar de Oude onderfcheiden wel expreflelyk 

 de Karmozyn-koleur van het purper , en noemde 

 dezel vePa»/fajCo/or, punifche koleur, na de 

 Inwoonders van Carthagode punen of poenen; 

 gelyk zy het purper gewend waren te noemen 

 Co/or Tyrius , of Tyrifche koleur , naTyrusin 

 Fenicien. Anderezyn wederom van gedagten, 

 dat het purper der Oude die koleur is geweeft, 

 dewelke wy paars of wWe^noemen ; maar om de 

 verf(:hillenvande2eSchryverstebeflegten,enaaa 

 den Lezer een overeenkomftig denkbeeld tegcr 

 ven, was het fchoonfte purper der Oude een 

 zeer hoog en fchoon rood-blaauw , door hef 

 welke het blaauw zeer veel boven het rood 

 doorftak.- Want als het rood een weinigje te 

 veel de overhand hadde , wi'erd het zelve niet 

 voor zo fchoon en zuiver purper gehouden. 

 Daarom zeideP//»/aj, gelyk wy boven gemeld 

 hebben, dat het purper- lak van Tyrus niet zo 

 fchoon was als dat vanPutioli nuPozzoIo,om dat 

 pnder dat vanTyrus te veel rood gemengt wierd; 

 H 3 welke 



