ii8 Natuur- en Konft-Kahtiet ^ 



welke purper-roodc kolcur, de OwóttHysginui 

 noemde , en uit de koleur van het Scharlake- 

 grein, en de purper -verwe , dezelve bereide. 

 Gelyk als nu het purper der Oude niet wason- 

 2e Scharlake koleur, lo was dezelve ook niet 

 onze Paarfche koleur , maar gemeenlyk leven- 

 diger en helderder als ons Paars , hoewel het 

 purper der Ouden zo veel wel in zoort ver- 

 fcheeldcn , dat het eene wel een tintje hooger 

 als het ander haddc, ha het blaauw, of rood, 

 of zelfs na het bruin. Comelius Nepos zegt, 

 toen ik was een '^OKgelmg , was het "viool-purper 

 in de mode. Maar naderhand heeft tot Romen 

 zeer in de mode geweeft het purper dat wat 

 rooder tint hadde , gelyk als dat van Tyrus. 

 Waar uit blykt, dat het purper der alderoudfte 

 volkeren is geweefi: viool-purper : datis, in-hct 

 welke matiglyk blaauw, en weinig rood door- 

 draaide, en de koleur vaneen Amathyft hadde. 

 Maar dat by die Oude, dewelke later waren, 

 gelyk by de Jongelingfchap van Nepos ^ ten ty- 

 de van Auguftus, en eenige latere Keizers, by 

 de Romeinen het purper isgeweeft blaauwagtig 

 rood , daar buiten twyffel zeer weinig blaauw 

 in düorgeüoken heeft . het welke zy daarom 

 ook rood purper noemden , om dat de roode 

 tint in dit purper meer doorftak als in het viool- 

 purper. Een darde zoort was purper, datzeer 

 blaauw was, en daarom ook het minlte in prys 

 was. Als dan het befte purper, of dat der ou- 

 der volkeren viool-purper was, is het noch zo 

 zeer niet te verwonderen , dat de doorflepe 

 Kooplieden aan Plinius en andere hebben kon- 

 Ben op de mouw :Q)elden , dat de Indigo , zo 



veel 



