Ii8 Natuur- en Konji-Kahinet ^ 



44- 



De wilde wede groeid op zeer veele plaat 

 ien , . als een fchadelyk onkruid voor Jiet 

 Koorn, Matth. Lobel (a) getuigt, datdewil- 

 de wede voor het Koorn zeer fcliadelyk is, en 

 hy vergelykt de gedaante van de bladeren van 

 de wilde wede , met de bladeren van de Endi- 

 vie. Dit zal mifchicn de: oorzaak zyngeweeft, 

 zegt hy , dat Plimus de wede geftelt heeft on- 

 der de Latouwen. De llcelen van de wilde we- 

 de , zyn zeer houtagtig en regt. Het geel van 

 de bloemen van de wede , is zeer bleek. M. 

 hobel^ die in der daad een naaukeurig Kruid- 

 kender is geweeR, verzekert ook , dat de befte 

 wede in Toulouie gewonnen word , én dat 

 het groene kruid, aldaar G/^^'^^genaamt word; 

 daar , na alle waarfchynelykheid , onze naam 

 wede van afkomftig zal zyn. Het voort- teelen 

 van de w^ede is in Fouloufe , van over lange 

 tyden , van zo veel belang geweeft , dat altyd 

 geoordeelt is geworden, dat de wede-bouw dat 

 land ryk maakt , gelyk eenigzints kan gezegt 

 worden van de Roode Mee of Mee-krap , ten ,, 

 opzigte van Zeeland, het land van Voren enz^ | 

 Zommige noemen onverfchillig in hunne Bos- ■ 

 ken, dit kruid zo wel Pa/iel^ als wede; maar 

 zy^konnen uit de volgende woorden van den 

 vermaarden Label, onderregt worden; daarhy 

 (b) zegt : Dat in "'t land van 'Touloufe , dit kruid 

 groen zynde , Guede genaamt word , maar dat 

 het zelve gedroogt , g^^ot ■) gemalen , en in zeer 

 groote hopen vergadert zynde , P aftel genaamt 



■word, 



(a) v'id. Qbjcrvat. Stirpium. {b) Vid. lïhr. dtat. 



