January en Fehruary 1722. tjf 



liet telgje komt te groeyen. Deie bladeren xyn 

 in het midden ook voorzien met een ruggetje 

 of zigtbaar adertje. TufTchen de telgjes kómeii 

 wederom andere dunne telgjes voort, aan de- 

 welke vyf, zes, zeven of agt kkine bloempjes 

 uitfpruiten, die van een purperagtigekoleur,en 

 van een aangename reuk zyn. Tot de oeffe- 

 ninge van deze plant-gewaffen , zegt de Heer 

 Munting , word vereifcht een zandige en lugtige 

 aarde, die wat verwarmdt word met tweejari- 

 ge paarde-mift , eenjarige duive-mirt , hoender- 

 drek en het mol van bomen of verrotte boom- 

 bladeren , alles wel door malkanderengeroert; 

 waar uit klaarlyk blykt , dat dezelve een war- 

 me en te gelyk zalpeteragtige grond beminnen. 

 Want dat uit deze milten zalpeter bereid kan 

 worden, hebben wy in onze verhandelinge over 

 de Salpeter voor dezen in het Natuur- en Konft- 

 kabinet overvloedig genoeg aangewezen. Als 

 deze plant-gewaflèn in de Lente buiten gebragc 

 worden , beminnen zy een opene , warme 

 vrye , luchtige en geheel ter zon gelegene 

 plaats , daar zy de liraalen van de zon , van 

 des morgens vroeg, tot des na de middags ten 

 drie uuren onbelemmert konnen genieten , be- 

 vryd voor alle fcherpe koude en noordelyke 

 winden. Zy moeten zeer weinig water heb- 

 ben , en het water , daar zy mede befproeid 

 worden, moet eer ft inde zou laauw gemaakt 

 . worden. 



71- 

 ' PJiet tegenftaande de Heer Manting deze 

 plant -gewaflen heeft voortgeteelt, zyn dezelve 

 echter zeer teder van aard in deze onze luch- 

 ten; 



