•$ Natuur- en Konjl-Kahinet ^ 



noch klaarder bleek, 2ó ras als de buite- lucht 

 wederom ingelaten wierd in den recipiënt D 

 E F, en vervolgens in den tubus B, dewyl 

 daar door de kwik daatlyk vjreder nederïakten 

 in het bakje A, en de tubus B vol lucht en 

 wederom ledig van kwik wierd als van te vo- 

 ren. Deze proef verfcheidemaal hervatïynde, 

 was gedurig van die zelfde uitkomft. 



4. 

 Zommige hebben geoordeelt dat uit deze 



proef nog niet genoegzaam bleek , dat de kragt 

 Vin de Èlafticiteit van de lucht egaal is, met 

 de Zwaare- kragt van de lucht. Zy geloofden 

 dat zulk een klein gedeelte lucht, gelyk als in 

 de ruimte C was ingefloten , niet magtig ge- 

 noeg was , om de kwik zo veel te rug te dry- 

 ven als milTchien een veel grooter gedeelte in- 

 gefloten lucht, en dat miflchien een groot ge- 

 deelte ingefloten lucht door deszelfs Elajiici- 

 ieit de kwik in een luchtledige plaats , mif- 

 lchien veel hoger zoude komen op te perzen 

 als de zwaarte van de dampkring gewoonlyk 

 in een Barometer komt te doen; en dat daar uit 

 dan zoude blyken , dat de zwaare- kragt van 

 de lucht of dampkring, geheel onegaal is met de 

 te rug dryvende kragt of Elajiiciteit van de 

 lucht. Al fchoon nu deze voorflellinge zon- 

 der eenige grond of waarfchynelykheid is , heeft 

 echter de naauwkeurige Heer Boyle zulks met 

 de volgende proof onderzogt. 



S- 

 De Heer ond(?r3ioeker nam een groot gla- 



