ra Natuur- en Kanfi-Kahinet , 



trap van parzing , en de fpecificque fwaartens 

 de vogten. Zo ras als nu op een zeer naarzig» 

 tige wyze een weiniger lucht was uitgepompt 

 kwam het water daatlyk in den glazen tubusK. 

 Of te ryzen tot de hoogte van 41 duim en by 

 N , en op dien zelven tyd was de kwik maar 

 opgerezen omtrent drie duim in de tubus X. 

 by O. het welk zeer wel kwam te beantwoor- 

 den aan het onderfcheit van fwaarte dat gevon* 

 denwierdtuflchende kwilc en het water, zynde 

 de kwik veertienmaal fwaarder als het water,ge- 

 lyk als indezetwe vloeibare ftofFen kwam te bly- 

 ken. Want de kwik veertien maal fwaarder zyn- 

 de als het water , rees het water ook veertien maal 

 hoger als de kwik. De Heer onderzoeker ver- 

 volgde deze proef en bevond met groot ge- 

 noegen dat door het uitpompen of wederom in- 

 laten van een weinigje lucht, deze twe vloei- 

 bare ftoffen kwamen te ryzen en te dalen ge- 

 froportioneert op malkander , en elk na zyn 

 fpecificque fwaarte. Uit deze proef blykt on- 

 wederfprekelyk, dat het opryzen van de kwik 

 en van het water niet gefchied uit hoofde van 

 de zo genaamde afkeer van het ledige, maar 

 enkelyk en alleen door de fwaarte-kragt van de 

 lucht. Anders zoude zekerlyk de kwik in een 

 en dezelfde gefteltheid van verdunde lucht op- 

 ryzen tot de hoogte van 41 duimen zo wrel als 

 het water. 



14- 

 Om het onderfcheid van de fwaarte van an- 

 dere vloeibare vogten , door deze proef bevin- 

 dinge te ontdekken, ledigde de Heer Boyle het 



glazen 



