Maart y 7«/Vj 1722. lOï 



der lepel bladen wel geenïonderlingeverande- 

 ringe omtrent de koleur van de Indigo , maar 

 wel enigzints omtrent den reuk. Het welk 

 echter niet gebeurde, als dat de reuk van de 

 lepel-bladen uit het ^/»£?«ar van de Indigo veel 

 eerder was verdwenen , als uit een evengelyk 

 gedeelte water, in het welke ik in een ander 

 the-kopje de zelfde hoeveelheid van geeft van 

 lepel-bladen ingeftort hadde, in het welke de 

 reuk nog zeer lang was overgebleven , na dat 

 de zelve al zeer lang uit het afvcrwzel van 

 de Indigo vertrokken was geweeft. Even 

 als of het kers- zout zich zo wel met het^*- 

 fatureerde Indigo-tifiéluur niet konde vereni- 

 gen als het zelve nog wel voor enigen tydzyn 

 verblyf kwam te houden in het fchoon regen- 

 water. 



58. 

 Het gebeurd zomtyds dat de vegetabile zu- 

 ren, als by voorbeeld de Azyn, het zap van 

 Citroenen, aalbeflen, appelen, zuringe, drui- 

 ven en andere zure vrugten of kruiden , op 

 ïommige zaken komen te werken , dezelve te 

 verbyten, of te ontbinden , daar dik wils de 

 minerale zuren, als de zure geeft van vitriool, 

 van gemeen zout, van fwaveh, van zalpeter, 

 of de ClyfTus van Antimonic enz. minder 

 magt op komen te oefenen. Om dit, ten op- 

 zigte van den Indigo, te onderzoeken ftelde ik 

 twe fuivere glave kelkjes, en goot in het eene 

 twe lepels vol fchoon regenwater , en in het 

 andere twe lepels vol helder Citroen-zap , het 

 welk ik 10 onmiddelyk uit een friflche Citroen 

 ö 3 ge- 



