jiuguJïuSy >^J>ecemher^ 1722. ifi 



kelyk dat dit marmer van twederhande zelfs- 

 ftaudheit is. De witte plekken loopen niet 

 voort , maar zyn als fchilden , éh als op hun 

 ielven zyn , maar de fwarie koleur loopt door 

 ea door , en maakt eigentlyk het hoofd-lig- 

 chaam uit. Als dit marmer gebrand word , 

 gaat deszelfs witte ftof over in kalk maar de 

 fwarte (tof, die harder is, in glas, volgens de 

 aantekeninge van den bovengemelden Schry- 

 ver. Dit onderfcheit van hardigheit is ook de 

 oorzaak , dat door den tyd de witte vlekken 

 door de lucht worden weg gegeten , terwyl 

 de fwarte flof overblyft. Dit Afrikaans mar- 

 mer heeft ook het gebrek , dat het met mar- 

 kazyt door fprengt word. In de witte plek- 

 ken word ook zomtyds enig rood gezien , en 

 lommige witte vlekken vloeyen opdewysals 

 golven, door de welke wederom andere witte 

 aderen doorloopen. 



66. 



Het marmer dat Porta ïan^a genaamt word, 

 is van een koleur die enigzints naar 't geel en 

 ook naar 't purper gelykt. Het ptupir loopt 

 door het geel als voetpaden die uit dunre a- 

 deren beflaan. Deszelfs ftof is 7 eer vet , eh 

 uiet minder als lantkorlig of dor , het welk 

 ook de oorzaak is , dat dit marmer in gocdfe 

 kalk overgaat door her vuur. In zommige 

 plaatzen vertonen zich c;ok vale plekken , eh 

 ook andere die ros var koleur zyn, diedoor- 

 Ipreit zyn met witteen doorfchyfiende aderen. 

 De Natuur fchynt verfchdde Óoffen^ ensne- 

 K4 



