3 Berigt van een Reistogt 



had wel dra reden om my deswegen te vertroos-- 

 ten ^ dewyl ik voor myn Vertrek vernam, dag 

 hetzelve geftrand ware op de Kuft van Sweeden. 

 Van Parys vertrokken zynde in 't laatft van 

 November des Jaars 1760; was ik, wegens den 

 Oorlog, genoodzaakt den weg te ncenien over 

 Weenen en door Poolen. Ik ondervond alle de 

 ongemakken van 't Saizocn,die dermaate verme- 

 nigvuldigd werden, dat ik gedwongen was my 

 te Ulm .Dp den Donau 't fchepc te bcgeevcn ; 

 fchoon ïky reeds voor myn Vertrek van Parys, 

 geweten had, dat de Miftigheid alsdan het vaa- . 

 ren op deeze Rivier zeer langzaam en zeer moeie- 

 lyk maakte. Dikwils werd ik 'er door opgehou- 

 den, en, niettegenftaande allen mooglyken fpoed, 

 dien ik maakte, kon ik te Weenen niet eer ko- 

 men , dan op den laatften dag van het Jaar. 



Ik werd aldaar van hunne Keizerlyke Majes- 

 teiten op 't gunftigfte gerecipieerd. Het gelief- 

 de Hun, de Weetenfchapoen en de Akadcmie 

 te vereeren , met te begeeren dat ik Hun gepre« 

 fenteerd werdc. Den 8 January verrroic ik uic 

 die Hoofdiiad, na aldaar met veel beleefdheid ont- 

 ^ moet te zyn door Monfr. den Graaf de Choi- 

 SEüL, onzen Ambaffadeur. 



Den 22 January 1761 kwam ik te Warfchau, 

 en bevond dat,fcdert eenige Dogen , de Weixel 

 dermaate met Ys bezet was geworden, dat men 

 die Rivier, by geen mooglykheid, kon paffee- 

 ren. Zy bevroor des nagcs tuffchcn den 26 en 



27", 



