NiEüw Geslacht van Zee-Krabsen. 127 



derwaarts te kunnen werken. 2. Om dat de ové- 

 fige gedaante genoeg aantoont, dat deze en my- 

 ne vorige foort, buiten alle twyfel, van een en 

 het zelfde Geilacht zyn, en mogelyk alleen door 

 't verfchil der Kunne , en de plaats hunner ge- 

 boorte , in eenig opzicht verfchillen. 



Uit de afbeelding, welke de Heer Plancus 

 Van zyne Facch'wo geeft, en de plaatfing der twee 

 achterfte Pooten , verwondert het my echter ee- 

 nigszins , dat die Geleerde Man niet eenige aan- 

 merking op den ftand derzelven gemaakt heeft. Te 

 ïi'ïeer, als ik uit de flegte afbeelding dit gevolg 

 wil trekken; dat by het wezentlyke Dier, gelyfc 

 by het myne, welk ik thans voor my hebbe, de- 

 ze achterfte Pooten zekerlyk nog geheel anders 

 en meer op den Rug ftaan ; doordien de Staart- 

 leden of eigentlyk het wederzyds gedeelte der- 

 zelve, 't geen in deze Dieren met eenige der 

 Staarcleden den Rug maakt , zich minder omge- 

 bogen dan in de afbeelding en langer moeft ver- 

 toonen. 



Maar het gebeurt menigmaal , dat wy ons zel- 

 ven aan één enkel niets vergaapen , en meerder 

 Voorwerpen noodig hebben om een vreemd lig- 

 haam in zyne waare geftake en natuurlyke eigen- 

 fchappen te kennen ! De vreemde gedaante van 

 het Schild kan gemakkelyk eenige afleiding baa- 

 ren, zoo wel als de aardige Natuurfpelingen ,die 

 dikwils in de Scedefteencn {Graftoftéus') en in 

 de Agaaifteenen gevonden woeden. Hier med« 



X. Deel. ziet 



