VoORStEL DE& GESietKÜNDlr. è5f 



bÉkwaam tot die Oogmerk geweeft te zyn, dat 

 de twee Oogen, welken hy aan den Menfche 

 gaf, niet volftrekt eveneens, maar op zulk eene 

 manier gefchikt waren, dat, wanneer in het ee- 

 ne de natuurlyke kromte van het Hoornvlies en 

 Kryftallyn, naauwkeurig,op het Netvlies de pun- 

 ten deedt eindigen van de Pieramieden van Straa- 

 ien, die aldaar een Voorwerp tekenen, dat op 

 zekeren affiand geplaatft is; dergelyke Straalen, 

 wegens een weinig verfchü in de Verhevenrond- 

 heid van het Hoornvlies of Kryftallyn van 't andere 

 Oog , zig aldaar niet hereenigen dan een weinig 

 agter of voor het Netvlies: zo dat men, met die 

 laatfte Oog , niet zo duidelyk kan zien, zondef 

 een genoegzaame pooging te doen , 't zy door 

 verandering van de kromte van het HoornvlieS 

 oF Kryftallyn, om de famenlooping der Straalen 

 Van eiken bondel in het Oog te vermeerderen of 

 te verminderen. Deeze verfchillendheden , ih 

 de Oogen van ieder Menfch (waar van de onder- 

 ftelling zo veel te aanneemelyker moet voorko- 

 men, als dezelve verder af is van onder elkandef 

 die naauwkeurige overeenkomftigheid van Maak- 

 zel te vereifchen, van welke de Natuur, vol- 



i ^ens 't Gevoelen van vermaarde Philofoophen, 

 geen Voorbeelden uitlevert:) eens toegeftaaii 



H zynde, begrypt men ligtelyk dat*, wanneer een 



Voorwerp zig duidelyk in één der Oogen zal 



tekenen, deszelfs Beeld noodvvendig minder net 



X. Deel. R ^ moet 



