3i6 Berigt aangaande een 



meefters, de Hoeffmeden , om kort te gaan , ie- 

 dereen beweert , dat hetzelve byt of fteekt , eti 

 dat het vergiftig zy. Sdlleysel fpreekt van dit 

 Beeft, met de volgende omfchryving: „ Zekers 

 „ Venyntge Dieren als Muizen gefatfoemerd^ doch 

 „ dïe gryzer zyn en deNeusJpttJer hebben''''. Hy 

 verzekert , dat de Paarden fterven, wanneer zy 

 'er van gebeten worden, indien het Hulpmiddel 

 niet vaardig en wel gefchikt zy , en dat het Paard 

 binnen twee Etmaalen fterft, indien het niet ge- 

 holpen wordt. Hy geeft tot Hulpmiddel tegen 

 deeze zogenaamde Beet op: „ zodra men zege- 

 „ waar wordt het Paard Banden om de Beenen 

 j, te leggen , van Gaaren Lint , dat een Duim 

 „ breed is, die men ftyf aanhaalt, boven de gc- 

 „ beeten plaats, op dat de Zwelling niet hooger 

 „ mag voortgaan, en het gezwollen Deel hard te 

 „ gispen met een Kruisbefiën Tak , tot dat het 

 „ door 't geweldig Haan geheel Bloedig zy ge- 

 „ worden ; vervolgens het ruimfchootig met Or- 

 „ vietaan te beftryken , en 'er het Paard, op den 

 „ zelfden tyd, eenOnce van in te geeven door 

 „ den Mond, met Wyn. 's Anderendaags, 

 „ zegt hy, moet men het m)g met een grooce 

 „ veelheid van Orvictaan beftryken en geeven 'er 

 „ het Paard een half Once van in , waar na het 



„ m 



in het II. Stuk der Natuurlyke Histokie, volgens het 

 Samenftel van LiNNiKUS , Plaat XVII. Fig. 3; en de 

 befchryving bladz. 312» enz,] 



