330 PROEFNEEMINGEN MET ViSCH EN VlEESCH, 



zal ik maar een eenige bybrengen. Ik doopte 

 een Doek in Zee, en kon niet eer, dan een Uur 

 daar na, het onderzoeken ; wanneer ik in *c don- 

 ker daar op kykende en hem tuflTchen de Vinge- 

 ren wryven^e, geen het minfte Licht gewaar 

 wierd; maar, toen ik het Water daar uit wilde 

 wringen j waren alle Druppels op.het oogenblik, 

 wanneer zy aan den Grond raakten , glinfterend 

 en verdweenen. 



2,. Alle ViiTchen uit de Zee geeven Licht, 

 maar de Viffchen van binnenlandfche Wateren 

 fchynen deeze Eigcnfchap niet te hebben. Ik 

 heb egter, daar omtrent, nog niet meer dan twee 

 Proefneemingen in 'c werk gefteld ; aan den Berg- 

 Salm , naamelyk , der Laplanderen (*) , en hier 

 te huis aan onze Baarfen ; doch geen van beiden 

 in 't donker kunnen doen glimmen. 



3. De Kleur doet niet veel ter zaake. De 

 Zee-Baars is roodagtig, de Knorhaan bruin^ de 

 groene Schelvifch groenagtig , en zy geeven alle 

 Licht in 't donker : hoewel de witte Kleur den 

 voorrang heeft ; vooral in Viffchen met witte 

 Schubben. 



4. De Viffchen geeven den eerften Avond geen 

 Licht ; den tweeden Avond beginnen de Oogen 

 -eerft te glimmen. By voorbeeld , in den Doorn- 



haay, 



(*) [Een Vifch in Sweeden genaamd Reudingt zynde 

 byna de eenigde Spyze der Laplanderen , die op de Ber- 

 gen woouen. Arxedi noemt bem Salm van mauwlykr 



een 



