i)iï IN 't donker licht geeven. 33§ 



brandende Kaars, verdween de Gloed, hoewel 

 'er nog eene kleverige bruine Vogtigheid over- 

 bleef, welke , in 'c Vuur gebrand zynde , zig 

 met Blaaren verhief Een Stuk i dat niet weï 

 glom , kreeg door een zagt Vuur meer Licht of 

 Glans, doch dezelve verdween door een fterker 

 Hitte. Als men heet Water op een glimmend 

 Stuk giet , gelyk ik deed met de Zeekat , ver- 

 dwynt ftraks de Gloed , doch in koud Watei" 

 houdt dezelve het lang uit. Strykt men dié 

 Gloed aan een Muur j zo ziet men dien , naar de 

 veelheid van Stoffe , langer of korter glimmen ; 

 doch men moet zig verwonderen , waarom dat 

 Licht verdwynt, terwyl men de Vogtigheid nog 

 aan den Muur, by het brandende Licht ziet , én 

 wat het derhalve in deeze natuurlyke Phospho- 

 rus mag zyn, dat denzelven zo vlug maakt. 



13. 't Vleefch van Vogelen en Dieren glimt op' 

 dergelyke manier, doch de Gloed van 't zelve i^ 

 zo fterk niet. Bartholinus heeft verfch Rund- 

 vleefch, waar van de Ingewanden nog rookten,' 

 in 't donker zien Licht geeven. De deelen vaiï 

 Verfcheiderley Vogelen , inzonderheid van Meeu- 

 wen en Eenden , gaven , na dat zy eenige Da"- 

 gen gelegen hadden , eenen Gloed van zig , eVen^ 

 als het Vleefch van Runders en andere Beeftenv 

 Van Vogelen heelt de afgeftroopte Huid geglom- 

 men, inzonderheid aan den Hals en aan de Vleu- 

 gelen, daar de mecRe Vogtigheid was ge weeft' ,- 

 en de Huid zig kleverig vertoonde, Hinkende' 



X. Deélv % 2r zelf# 



