treffen zoude. De voprdeelen , welken een Land, 

 4at vol binnenslandfche Wateren is, hier uit ver-» 

 krygen zou kunnen, zullen een ieder genoegzaam 

 in de Oogen blinken. 



Dewyl nu de Baarfen , in de Rytyd , niet be- 

 kwaamelyk met Netten te vangen zyn , zo is men 

 gewoon, in de Bofchmeiren, 'er Fuiken van Denr 

 nen takken voor te zetten , en zy gaan altoos ia 

 die , welke voorheen voor de Voornen waren ver- 

 vaardigd. Men moet de Fuiken dieper of on- 

 dieper plaatzen, naar dat het met het ryén gaat, 

 en , dewyl de Baars zeer zoekt naar Steenklippen 

 en andere ongelegen plaatfen , alwaar men , van 

 wegen den Steenagtigen Grond, geen Paaien of 

 Staaken tot Waterhuizen in kan krygen , zo heb- 

 ben de In wooners een foort van Fuiken uitgevon- 

 den , die zy Pynboom-Fuiken noemen. Deeze 

 worden van gefpleeten Vuurcn-Hout gemaakt, 

 en op even de zelfde manier als de gewoone Fui- 

 ken gebonden. Zo lang deeze wit en glanzig zyn 

 is 't 'er goed viffchen mede , en de Fuik wordt 

 dikwils zo vol, dat de Vifch zig naauwlyks kee- 

 ren of wenden kan. Deeze Vuuren Fuiken legt 

 men dan verder van Land af, dan digter aan de 

 Wal , naar dat de Baars tot ryën opftygt ; doch 

 de Opening altoos naar Land toe. Als de Rytyd 

 verftreeken is, deugt deeze Fuik (*} in 't zelfde 

 Jaar niet meer. 



De 



(♦) [Deeze Vijcb heeft de Autheur: doch dat geloof ik 

 X. DjiüL. Bb 5 zal 



