474' 'Ï^E Kragt dèr Verbeeldingè 



der^ die op die tyd zelfs, in welke de Geeft varf 

 de Moeder onEroerc wierde , nicc toe de Ge- 

 nioedsbeweeginge behoort ; maar, buiten weetcn 

 van de Moeder , eerder zonder oogmerk en zon- 

 der voordagt gefchiedt. Hoe zoude het mo- 

 gelyk zyn, dat die beweegingen van den Arm 

 en plaatzinge van de Hand in ftiiat ware, aan- 

 doeningen van de Vrugt, drillingen der Zenu- 

 wen, of wat ook de oorzaak van de Moedertc- 

 kenen mag zyn , te weege te brengen en be- 

 palen? Indien eens alles toegeftaan wierde om- 

 trent de Moedertekenen , zo moeftc van allerlei 

 Onderftellingen of] Gevoelens tog immers het aan- 

 brengen van de hand geweerd worden, 



Eene andere twyffelinge is 'er nog overig, die 

 de aandoeninge van de Moeder in het formcn 

 van de Geboortcvlakken verdagt maakt. Dat , 

 byaldien de Drillingen van de Zenuwen van de 

 Vrugt door eene overeenftemminge aan den gang 

 gebragt, de Moedertekenen maaken, of dat de 

 Geeft van de Vrugt, ontroerd en door overeen- 

 ftemminge in wanorde gebragt, daar toe dienc; 

 waarom dan de Zenuwen van de Moeder en haar 

 Geeft, die het eerfte in roer moeften zyn, ruftig 

 blyven? Ik wil niet ontkennen, dat de week- 

 heid van het Lichaamtje van de Vrugt en deszelfs 

 Xilachtige aart hier te bate komen , en dat de 

 reeds verftyfde deelen van de Moeder geene 

 nieuwe forminge toelaten. Maar , ei lieve , 

 waarom geneezen degefcheurde^ gebrokene, ge- 



fple- 



