VAN DEN Heer de Büffon. j^ 



gendeel, het gene ons fchynt voortgebragt te 

 worden, reeds in wezen was en flegcs ontwik- 

 keld wordt. Dit geheele Werk is vol van Voor- 

 beelden , die iamenloopen om deeze Waarheid op ' 

 een vallen voet te ftellen. 



De Rups wordt een Kapf , om dat^ ttrwyl zy 

 geen JVerktuig , geen Ingewand heeft tot bevattin» 

 van 'ƒ overtollige des Voedzeh , en by gevolg geen. 

 kleine gewerktuigde Wezens kan voortbrengen^ enz. 

 De Heer deBuffon ftaat dan uitdrukkelyk toe, 

 dat de Werktuiglyke Klompjes van de Rups, zig 

 in zekere betrekkingen lamenvoegende , de Kapel 

 formeeren. Volgens de Grondbeginzelen , nu, 

 van deezen Autheur, maaken de Werktuiglyke 

 Klompjes geen gewerktuigd Geheel, dan wanneer 

 dezelven in hunne Vormen gefatfoeneerd zyn bin- 

 nen het Lighaam , daar dit Geheel zig formeerea 

 en groeijen moeft. Ik zoek hier niet de beftaan- 

 lykheid , die meer dan twyfelagtig is , van de 

 intvendfge Vormen te beftryden ; in tegendeel on- 

 derftel ik thans, dat dezelven 'er zyn. Het Lig- 

 haam van de Rups is dan de Vorm , in welke de 

 verfcheiderley deelen , die de Kapel eigen zyn, 

 gefatfoeneerd worden. Nu vraag ik, welke de 

 deelen van de Rups zyn, die tot Vorm verftrek- 

 ken kunnen voor de vier Vleugels van de Kapel, 

 van zyne duizendvoudige Oogen, zyn Snoet, en 

 vooral van de Werktuigen der VoortteeJing ? 't Is 

 t'over bekend, dat de Rups volftrekt ontbloot zy 

 >an de meeften deezer Werktuigen, en dat zyne 



IX. Deei,. 2es 



