70 Het Misbruik van de Hechtinüen 



te niet overhaalen van Praktizyns, aan een oude 

 gewoonte verdaafd. Nadat 13ELLosTE,door hec 

 overwcegen van vcrfcheide Ondervindingen, ver- 

 zekerd geworden was van de kwaade uitwerking 

 der Stcekwieken , fchreef hy een voorcreftelyk 

 Werk tegen 'c gebruik dcrzelvcn : zyn yver, 

 hoe verlicht hy ook ware, hadt niet al de vrugt, 

 welke hy 'er zig van beloo.ven raoeft: cenige Heel- 

 meefters hebben niettemin aangehouden de Won- 

 den hard te verbinden en de Heer Garengeot 

 oordeelde zig verpligt tegcfi die gewoonte uit te 

 vaaren en derzclvcr Opvolgers, byna mee naam 

 en toenaam, te |)eli:raflen, om hun, als 't ware, 

 een foort van Uefchaamdheid te doen krygcn, van 

 zig overgegeven te hebben aan een kwaade Prak- 

 tyk , die met zo veel reden, door de goede Aii- 

 theuren, was uitgejouwd. 



't Zy my ge&orlofd de zelfde Vryheid te ge- 

 bruiken aangaande het misbruik der Hechtingen 

 in de dwarfe Wonden van de Keel. Het eerfte 

 Deel der Memoriën van de Koninglyke Akade- 

 mie der Heelkonft bevat omtrent dit Geval drie 

 Waarneemingen, welken ik tot een Onderwerp 

 van myne Aanmerkingen verkiezen zal. Myn 

 oogmerk is niet , om de Autheuren te berispen 

 over het gedrag, dat zy gehouden hebben ; aan- 

 gezien zy daar toe geregtigd waren door 't ge- 

 bruik, en door de Wetten, vaftgelleld in navol- 

 ging van de groote Mcefters: maar het is daarom 

 ïiiet te minder zeker, dat zy de Hechting zo 



vrug- 



