WEGENS HET STERK KYKEN OP EE ZoN. I07 



ken , dat hetzelve , met het Aangezigt van de 

 Zün afgekeerd en geflooten Oogen , nog even 

 helder , doch met open Oogen als een zwarte Vlak 

 overblyve. De genieenc Eigenfchap , nu, van 

 het Zonnelicht, heeft overlang reeds doen blyken, 

 dat hetzelve voor een tyd aan de Oppervlakteder 

 Lighaamen kleeve, en onlangs is nog, door den 

 Vermaarden Jac. Barth. Beccari, deeze Ei- 

 genfchap van het Licht byna algemeen geraaakt(t). 

 Maar de reden , dat, met de Oogen open, na het 

 aanfchouvven van de Zon , een zwarte Vlak over- 

 blyve , fchynt my deeze te zyn. Het Beeld van 

 de Zon kan niet geformeerd worden, dan door het 

 verzamelen en verdikken van de Vuiirige deeltjes 

 der Zonneftraalen , die zo geweldig werken op de 

 gevoelige Vezelen van het Mergagtig Netvhes, 

 dat zy daar door gebragt worden tot een trillen- 

 ■de en llingerende beweeging, den natuurlyken paal 

 der Slingering te boven gaande, door welke veel- 

 eer het Gezigt verftompt en verward wordt, dan 

 opgehelderd en gefcherpt. De Oogen dan ope- 

 nende, zo wordt op de plaats, daar het Zonne- 

 beeld ingeprent is, geen werking gedaan door de 



te 



twee derdfii der langte van den As van 't Glasngtige 

 Vogt. De groote verhevenrondheid , raamelyk, van 't 

 Kryüallyn, aan de agterzyde, belet, dal het Brandpunt 

 tot aan de Oppervlakte van het Netvlies kome. 



(t) Commentar. de quamplitr. Fbespboris. Bonon. 1744. 



IX. Deel. 



