WEGENS HET STERK KYKEN OP DE ZoN, IO9 



minder tyds naar diezelfde Streeklyn: terwylde 

 Straalen van meerder Breekbaarheid meer van dee- 

 ze lyn afftandig zyn , en meer tyds befteeden, om 

 den gemeenen As te naderen. De reden is der- 

 halve klaar, waarom j als het heldere Beeld ver- 

 dwynt, eerft een gekleurd Rond dat rood is, eti 

 vervolgens van andere Kleuren , in een natuur- 

 lyke orde elkander opvolgende, gezien worden, 

 en de laaifte, te weeten de paarfch en Violette, 

 verdwynende, ook het gantfche gekleurde Rond 

 weg gaa. 



Wie zal dan twyfelen, of door dit Vcrfchyn- 

 zel de Befchonwkunde van Newton niet op 

 eene wonderbaare wyze beveftigd worde. In 

 de Oogcn van jonge Menfcheh verdwynen dee- 

 ze Beelden in korter tyd ; miffchien wegens de 

 doorfchynendheid en minder verbaftering van de 

 Vügten der Oogen •, waar het aan toe te fchry- 

 ven is, 't gene de Heer de Büffon ver- 

 haalt (t), dat hem en veele anderen , door het 

 kyken op de Zon , de indrukzels van zodanige 

 Vlakken , eenige Weeken lang , in de Oogen 

 gebleeven waren. Ja het langduurig aanfchou- 

 wen van zulk een helder Beeld , van 't Licht , 

 of van een glinfterend en wit Voorwerp, zelfs 

 van het Brandpunt eens Brandlpiegels of van 



bran- 



(t) Mem, de VAcad. Royale tles Sciencts , de TAna. 1743. 

 p. 147. 



IX. Deel, 



