Z|?UT IN HET VqEDSEL VAN ',T VeE. 133 



gebrek te hebben aan Gras ; zo dac de Schaapen 

 fomtyds genpodzaakc zyn de Sceenen om te kee- 

 ren, om het weinige Kruid, dat daar onder ge- 

 jonden wordt , te ecten ; niettemin brengen de 

 Ooijen aldaar haare Lammeren op, niettegcnftaan- 

 de de ftrengheid des Winters, welke zj geheel- 

 jenal moeten uitftaan ; dewyl 'er in de Crau maar 

 zeer weinig Schaapftallen zyn om ze onder Dak 

 te brengen j, en, dat meer is, men kan zeggen , 

 ^at de Schaapen van de Crau de fraayfte zyn van 

 Provence en Languedok, en ik geloof zqlfs van 

 het geheele Koningryk. Dit zyn Scukkcn, die 

 zeker zyn ; het komt 'er alleen op aan , om hieu" 

 van de oorzaak na te vorfchen, op zulk eenc 

 wyze, die voor het Landvolk vatbaar zy. 



Het is zeker, dat 'er veel tyder» zyn, wan- 

 neer de Schaapen veel minder te eeten vinden in 

 de 'Crau, dan gemeenlyk in de Veehoedcryen van 

 't Koningryk; want, gelyk reeds gezegd is, 

 't is iCen Land geheel open , zonder Boomen of 

 .Struiken ; men ziet 'er dikwils niet dan de Lugt 

 en de Keyfteenen : waar uit men moet befluiten, 

 dat het wcinigje Spyze; 't welk de Becften in 

 ^it Land nuttigen, veel voedzaamer is, dan de 

 groote Veelheid, welke de anderen elders ge- 

 bruiken ; nadien dezen zo gezpnd niet zj'n, noch 

 zo veel vermenigvuldigen , noch ook zo veel 

 Wolle uiet geeven, als die van de Crau. Dit 

 iGevolg, dunkt my, vloeit hier uit natuurlyk. 

 Pc Zaak is dan , te onderzoeken, of meii alleen 

 JX. Deel. I 3 aan 



