Zout in het Voedsel van 't Vee. 139 



is, hoe zy met het Zout minder Voedfel noodig 

 zouden hebben , is het ook klaar, dat vervolgens, 

 te weeten , na dat de Landen van een Ingezeten 

 vetter gemaakt zouden 7,yn, door eene grootere 

 hoeveelheid Meft, die men daar aan zou geeven, 

 by gelegenheid van de vermenigvuldiging van hcc 

 Vee; deze zelfde Landen op hun beurt eene groo- 

 tere hoeveelheid zouden voortbrengen, niet al- 

 leen van Graanen , maar zelfs van Voeder voor 

 de Dieren , 'c M^clk geduurig zon toeneemen. 



Dit is een Stuk, dat zelfs door de Landlieden 

 niet betwift zal worden. 



Dewyl, nu, alles, wat wy tot hier toe heb- 

 ben bygebragt 5 gegrond is op algcmeene Kundig- 

 heden en op Ondervindingen , die geenszins twy- 

 felagtig zyn ; is 't vry naciiurlyk daar uit te be- 

 'fluiten , dat het gehrutk van Zout, voor het Vee , 

 met genoegzaam aangepreczen kan -worden. 



OndertuiTchen geloof ik niet, dat men zig moet 

 vleijen, in hoe groot een licht men ook een zaak 

 mag (lellen ; het gebruik daar van in trein te zul- 

 len brengen, tegen de verouderde vooroordeelcn 

 aan, van welken 't Gemeen nooit zal afftappen. 



Om^ derhalve, waarlyk dienft aan de Samen- 

 Iccving te doen , is 't niet genoeg de Landlieden 

 ondcrrigt te hebben, dat het hun zeer voordee- 

 lig is, veel Zout aan hunne Beeften te geeven, 

 maar men zou hun ook een middel dienen aan te 

 wyzen, om ligtelyk Zout te bekomen : tenein- 

 de zy aldus , zonder moeite . gebragt mogten wor- 



IX. Dei'L. den 



