OVER DE Vorming van 't Kuiken in >t Er. 1 2$ 



geen tvvyleling over , dat het niet met de Zaa- 

 den der Planten zou gelegen zyn even als met de 

 Eyeren der Dieren, en dat dezelven niet oor- 

 fprongelyk alle wezentlyke deelen van de Plant 

 bevatten zouden. 



TWEEDE WAARNEEMING. 



Vloeibaarheid der deeltjes t>an de Vrugt^ wanneer 

 die zig begint te ontwikkelen , en hoe derzehef 

 deelen allengs tot Vajiheid komen. 



De Vafte deelen van het Kuiken zyn in 't eerft 

 vloeibaar; dit Vogt verdikt allengs en wordt ee- 

 ne Lil. De Beenderen zelf paffeeren agtervolge- 

 lyk door deezen ftaat van Vloeibaarheid en Ly- 

 raigheid. Op den zevenden Dag der Broeding 

 is het Kraakbeen nog Lilagtig (*). Het Brein 

 is, den agtften Dag, niets dan een doorfchynend 

 Water en zonder twyfel gewerktuigd : niette- 

 min beftuurt de Vrugt alsdan reeds zyne Leden ; 

 een nieuw en handtaftelyk bewys van de beftaan- 

 lykheid der Dierlyke Geeften : want hoe zal men 

 Veerkragtige Snaaren onderftellen in een door- 

 fchynend Water ? 



't Is hoofdzaakelyk door de ongevvaarworde- 



(*) Ohfenat. de Mr. UE E alluk fur ks Os. A Lau» 

 fanne in Duodecimo. Ann. 1758. pag. 177, 178. 



IX. Deel. M a 



