&YER DE Vorming van 'r Kuiken in 't Ey. i 77 



mindert meer en meer de doorfchynendheid dei' 

 Deelen ; en dit is een der Oorzaaken , die ons 

 .dezelven van onzigcbaar , gelyk zy te vocwen 

 waren , zigcbaar maaken. Op 't end van den 

 tweeden Dag der Broeding onderftheidc men , 

 v.eer duideiyk, de Kloppingen van het Hart. De 

 toencemingen van het kleine Dier zyn nooit ge- 

 ;& winder dan in de eerfte Dagen. Het Hart hadt, 

 derhalve, het Bloed reeds aangedreeven,eer men 

 zulks bemerken kon. De doorfchynendheid vqa 

 ■bet Ingewand onttrok hetzelve aan »t Gezigt, 

 en het was te zwak om het Amn'ios op te ligten. 

 Niet voor den zesden Dag is de Long zigtbaar. 

 Alsdan heeft dezelve de langte van tien hon- 

 derdfte deelen Duims. Met vier van deeze hon- 

 derdfte deelen langte zou dezelve zigtbaar ge- 

 weeft zyn, indien zy niet doorfchynende ge- 

 weeft ware. De Jjever is pog grooter , wan- 

 neer die zig begint te vertoonen; zo dat, indien 

 Ky niet eer zigtbaar zy ge weeft, zulks eeniglyk 

 aan haare doorfchynendheid moet; toegefchregven 

 worden. 



Van de Slymagtige doorfchynendheid tot de 

 Witheid is maar één trap, en de enkele Uitwaa- 

 feming verftrekt om dezelve voort te brengen. 

 In het leevende Dier is het Vet doorfchynende: 

 de aanraaking van de Lugt verdikt hetzelve en 

 maakt het wit. Het Wit is, derhalve, de eerfte 

 KleuF van het Dier, en de Slymagtige doorfchy- 



JX. Deel, M 3 nend- 







