OVER DE Vorming van 't Kuiken in 't Er. 1 83 



van een uitmuntend Natuurkundigen, die een 

 vaften GrondReun geeven aan onze Redeneerin- 

 gen. Thans is 'c niet meer noodig het Gefchil 

 te befliffen, dat een zo langen tyd de Ontleed- 

 kundigen heeft verdeeld over den eerden Oor- 

 fprong van het Vrugtbeginzel. Wy hebben in 

 het Verhaal van de eerfte Waarneeming onbe- 

 iwiftelyke Blyken, dat hetzelve behoorc tot de 

 Vrouwelyke Sexe. Uit die Waarneeming volgt, 

 dat het Doijcr een weezentlyk Deel zy van het 

 Kuiken ; doch het Doijer heeft plaats in Eijeren 

 die niet bevrugt zyn : het Kuiken is derhalve in 

 het Ey, voorenaleer de Bcvrugting gefchiedt. 



Wy hebben genoegzaamen Grond , om uit 

 deeze Waarneeming dit gewigtige Gevolg te 

 trekken : dat de Eijerftokken van alle Wyfjes 

 der Dieren, oorlprongelyk, voor af geformeer- 

 de Vrugtbeginzelen bevatten, die niets, dan de 

 famenloüping van zekere Oorzaaken, afvvagten, 

 om zig te beginnen te ontwikkelen, 



JDe E'ij erpokken der ^onguerpnde Dieren hevatieu 

 waare Eijeren. 



De Ontleedkunde heeft ons, in de Wyfjes der 

 Jongwerpcnde Dieren (Viviifiara') Eijerftokken 

 (Ovaria) getoond. Men kan de Blaasjes^ die 

 dezelven famenftellen, aanmerken als waare Eije- 

 ren. ^' Een groot Anatomift hadt , reeds over- 

 lang, het weezentlyke beftaandeezer Eijeren be- 



IX. Deel. toogd 



