OP EEN Brief van den Heer Sesieyns. 255 



guftus 1759 heb aangetoond. Wac moet dan een 

 onzydig Leezer van zulk een' Schryver en van 

 zyne verlegenheid denken ? 



Myn Rajfporfvzn den 3 January 1763, datby 

 den Heer Semeyns als myn Rapport ten princi- 

 paalen wordt aangemerkt, is niet meer princi- 

 paal , dan de agt voorgaanden. Haar Ed. Mog. 

 zouden recht gehad hebben, om zelfs myne eerftc 

 Aanmerkingen van den 29 December 1756 aan 

 de Staats-vergaderinge over te geeven ; maar die 

 Heeren hebben van tyd tot tyd gehoopt, dat öe 

 Heer Semeyns eindelyk zoude zien, dat hyop 

 zandgronden gebouwd heeft , zonder dat 'er 

 Rapport van de onvoldoendheid zyner poogin- 

 gen gedaan werde by de Heeren Staaten van 

 Holland: maar eindelyk ziende, dat de Heer Se- 

 meyns hardnekkig bleef volharden by zyn voor» 

 geeven , hebben Hnnr E'i. Mog. myn laatfte Rap- 

 port in de Staats-vergaderinge ge-exh'tbeerd , zo 

 als hetzelve rot Byhje verftrckt van de Refo- 

 Iiitie door Haar Ed. Gr. Mog. den 16 Juny 1763 

 genomen. 



Het is waar , dat jaarlyks op eene plegtige 

 wyze, volgens order van de Hooge Overigheid, 

 gebeden wordt , dat Konpen en Weetenpchappên 

 vicgtn hïoe'ijen (pag. ii); maar onder Konften en 

 Weetenfchappen kan men geen Fabelen en Rege- 

 len bevatten , die op enkele denkbeeldige Groftr 

 den ruften. Of ik nu dit wel begrype, of ik dit 

 ook wel betoogd hebbe, "zo in myne herhaaldie 

 IX. Deel. R a ^- 



