VAN DE TOÜRNESOL, IN VrANKRYK. 2^3 ' 



Dekkleed , gelyk in de andere manier. Op de 

 Meft wordt ten naaften by het zelfde getal vaa 

 Lappen gelegd, als men bloot zou ftellen aan den 

 Damp van de Pis. Wanneer de Meft fterk broei' 

 jende is, keert men, een Uur daar na, de Vod- 

 den om. Een Uur daar na gaat men ze op nieuws 

 bezien, en, als zy eene blaauwe Kleur hebben ge- 

 kreegen, neemt men ze van de Meft af, en legt 

 ze op hoopen in de Lugt, om ze te doen droogen. 

 Men moet opmerken, dat, als de Meft niet fterk 

 broeijende is , men ze daar meer tyds op laat leg- 

 gen; wel twaalf Uuren, of langer, indien zulks 

 noodig is. 't Is blykbaar , dat dit alles afhangt, 

 van de ondcrfcheide trappen van kragt, die de 

 Meft heeft: de blaauwe Kleur is de proef om de 

 den tyd, waar van wy fpreeken, te bepaalen. Men 

 moet oplettende zyn om de Lappen dikwils te 

 bezien ; want de Damp van de Meft zou, indien 

 men ze 'er al te lang op liet leggen , de Kleur be- 

 derven, en al de Arbeid zou verlooren zyn. De 

 Meft, die men gebruikt, is van Paarden, Muil-' 

 Ezels of Ezelinnen. Sommige Wyven leggen' 

 haare Lappen op een andere Manier, tot het in- 

 trekken van den Damp der Meft: zy leggen de- 

 zelven tuflchen twee Lakens, en die weder tus- 

 fchen twee Laagen Meft. 



Gemeenlyk ftelt men de Vodden maar eens 

 bloot aan den Damp van de Pis of Meft. Sommige 

 Menfchen hebben my gezegd, dat, als het w^erk 

 niet gelukte door middel van de Meft, men dö 



IX. Desl» Lap- 



