30D Vertoog over het maaken 



Lappen kleuren; veel min dezelven bederft, hoe 

 lang men die ook aan deszells Damp blootgefield 

 laate, en dat het tegendeel gebeurt, wanneer 

 men zeer fterk broeijende Meft gebruikt heeft, 

 aan welker Damp de Lappen al te lang blootge- 

 lield zyn gewecft. 



Ik zal eenige Giffingen opgeevcn tot uitlegging 

 van deze twee Verfdiynzelen. De Pis, door 

 haare rottende Gifting , ilegts een gedeelte van 

 haar Water verlooren hebbende , behoudt daar 

 van nog eene genoegzaame veelheid. De Kalk, 

 welke men by herhaaüng daar in werpt, icheidc 

 het grootfte gedeelte van het vlugge Alkali daar 

 van af; 't welke, gclyk bekend is, altyd een 

 vloeibaare gedaante heeft, en dat, uitgevvaaffemd 

 zyndc, veel Water met zig neemt. Deeze over- 

 vloed van Water breidt hef Alkali uit, en ont- 

 neemt hetzelve zyne ontbindende hoedanigheid. 

 Zie daar , waarom de Lappen altoos eenigzins 

 vogtig zyn, als men die van de Kuip afneemt. 

 De Meft is, gelyk men weet, niet anders dan 

 een mengfel van Plantaartige StolTe, van Aarde 

 en Pis, v/elke de Verrotting heeft doen veran- 

 deren.' Deze Meft, als zy in haar grootfte kragt 

 is, geeft veel Hitte, en daar komt. zo overvloe- 

 dig veel vlug Alkali uit, dat, wanneer men de 

 Lappen in die Damp houdt, hetzelve de Kleur 

 daar van fpocdig ontbloot. Het vlugge Alkali 

 itaac dus beter in zyn kragt, en is niet uitgebreid 

 in ccnc overtollige veelheid Water; dat meer is, 



aan- 



