ip,Z BiRIGT AANGAANDE HET FORMEEREN, 



vangen, bezwangerd met de Salpeter -Zouten ,■ 

 welke het uit de Salpeter-Aarde ontbonden en 

 medegevoerd heeft; ten welken einde het ten 

 minften twaalf Uuren op die Aarde moet gellaan 

 hebben. Dan tapt men die Loog uit de Kuip, 

 en , om dezelve nog (lerker te raaaken, kan men 

 ze in een tweede, derde, of zelfs vierde Kuip 

 eens weder door nieuwe Aarde laatcn doorzype- 

 len. Men moet dit eens of meermaal herhaalcn, 

 naar dat men ziet dat de Loog meer of min ftevk 

 is; wier kragt of zwaarte men ligiclyk kan ont- 

 dekken door middel van een Vogt- Wceger. Door 

 deze voorzorg, om de Loog zo fterk te maaken 

 als zv worden kan , befpuart men veel onkoften 

 van Arbeid en Hout. Ik zeg met voordagt, de 

 Loog zo perk te maahen ah %y tvsnlen kan ; wanC 

 men moet wel toezien , dat men haar niet zoeke 

 te overlaaden. Zes en een Iialf Pond Loog kun- 

 nen niet meer dan één Pond Salpeter bevatten ; 

 al wat 'er meer in is , zal op den Grond vallen , 

 of in de laatfte Kuip overblyven. Op deze Kui- 

 pen a nu, daar men de eerfte Loog uitgetrokken 

 heeft , gooit men op nieuws weder ander Wa- 

 ter; men roert de Aarde met hetzelve ter deeg 

 om ; men laat het Water weder langzaam door 

 ét Gaatjes van den bovenften Bodem lypelen,en 

 men gaat, met één woord, weder op de zelfdu 

 "wyzCj als de eerile reize, voort. Die tweede 

 Loog,bcgrypt men ligtelyk, dat minder fterk dan 

 de eerfte zal wezen ; en zo men deze, met al de 



Kui. 



