Inzouten van Vleesch* 43^ 



•^ordt een gewigtige twyfeling, die men hadc 

 kunnen ter baan brengen, beancwoord. 



Wy zullen dan de Oorzaaken van de werking 

 des Zouts tegen de Verrotting daar in vinden, 

 dat de Zoutdeelen de Waterige deelen naar zig 

 haaien, dezelven verdikken, tot beweeging zon- 

 der een grooten trap van Warmte onbekwaam 

 maaken , en te gelyk alsdan , in de geftalte van 

 een vloeybaare Pekel j de uitwendige Lugt af- 

 weeren. Aangezien, nuj wy weeten, dat het 

 Loogzoutige deel, in de eerfte plaats, offchoon 

 het ook geheel droog zy, met zeer weinige Wa- 

 terige deelen aanftonds vloeibaar wordt ; zo kun- 

 nen wy hgtelyk begrypen , dat het daarom niet 

 bekwaam zy tot de Inzouting, dewyl het te 

 weinig Vogtdeelen , tot zyne Smelting , uit de 

 ingezouten Stulcken Vleefch behoeft aan te haa- 

 ien. Dus blyven dan de mcefte vloeibaare deelen 

 in de tuffchenruimte der Vleefchvezelen befloo- 

 tfti, en de verdere uitwerkingen volgen niet; zd 

 dat de Pekel, daar uit geboren , niets doet, dan 

 de allergrootfte aandoening der Lugt verhin- 

 deren. 



Dat de Vifch ligter en in een minder graad 

 van Warmte tot de Verrotting neigt, hebben wy 

 hier voor aangemerkt: de hoofd- Oorzaak daar 

 van beftaat in de meerder Vogtigheid. Hunne 

 zelfftandigheid , naamelyk, is veel Wateriger: 

 hun Vet geeft een veel fcherper en vlugger Loog- 

 agtig Wezen en de geringe Samenhang van hunne 



IX. Peel. Ff dee- 



