pooR Dr. Hasseï-quist, ih Egypte. ^G^ 



gaande Reis verhinderd hadt, tragtte ik thans uit 

 te voeren ; doch het Noodlot wilde , dat ik an« 

 derniaal door het Weer belet werdt, verder dan 

 halver wegs te komen. Toen wy , naamelyk, 

 tot aan het midden van de Pieramied waren op- 

 gefteegen, ontftondt 'er zodanig een Storm, dat 

 ik en myn Knegt blyde waren, dat wy ons tus- 

 fchen de Trappen zo lang verfchuilen konden, 

 tot' dat de Wind bedaard was. Ik hield het 

 voor te veel gewaagd , om hooger te klimmen ; 

 alwaar wy mifichien, in zulk een Omftandigheid , 

 geen zo veilige Wykplaats zouden aangetrofFen 

 hebben. 



Wy vervorderden onze Reize, die egter, doot 

 de onvoorzigtigheid van onzen Schipper , niet zé 

 aangenaam was als voorheen. Hy bragt ons op 

 zulke plaatfen , daar het Water geen genoegzaa- 

 me Diepte hadt; des onze Schuit in de Modder 

 fteeken bleef. By geluk was het hier zo gevaar- 

 lyk niet, als voor Oeland of Yarmouth. DeNyL 

 vaarders wiften een bekwaame Handgreep , oni 

 zig weder in 't diep te helpen. Zes van hun plaat- 

 ften zig aan ieder zyde van de Schuit, en, de 

 Schouders onder 't Boord zettende, droegen zy, 

 om zo te fpreeken , de geheele Schuit voort, waar 



ia 



(t) JSt. Upfal, 1750. p. 17. [Zie de Befchryvfng en Af- 

 fceelding van dit zonderling Gedierte, in de Natuurl. His- 

 torie, volgens bet Samenjlel van LiNN^us, II. Stuk, 

 blndz. 488.] 



IX% Deel. li a 



/ 



