4^ • NaTUURÉUI^DIGE "WAARNEEMlNGENf 



volgt hier de Voetftappen zyner Voorouderen 

 met niet minder iever ^ dan in zekere andere 

 Landen. Het Veld , dat de Vader en Grootva- 

 der bewatcrde , wordt ook bewacerd van den 

 Zoon en Kleinzoon: daar deeze Doornen en Dis- 

 tëlen lieten groeijen, daar laat men ze onder 

 Kind en Kindskind ongeftoord. Het Woord 

 Doorn wordt op vecle " plaatfen van de Heilige 

 Schrift genoemd, en niemand weet welk een 

 Gewas; daar door te verftaan zy. Eenige Ken- 

 ners der Bybelfche Kruidkunde hebben geloofd, 

 dat men 'er dit Stalkruid, 't welk in Egypte 

 plet alleen , maar ook in de aangrenzende Oofter- 

 Iche Landen zp qvervloedig groeit , onder be- 

 grypen moeft. '"'• ^- ' 



• Een Mahonie taanlche Kluizenaar hadt in dee- 

 ze Wildernis, niet-'<rer van 't Water, zyn Ver- 

 blyf. Men vindt 'er in het Turkfche Ryk, in- 

 zonderheid in Egypte, menigvuldig. Wy ver- 

 vorderden onzen terug Togt, en namen den zelf- 

 den Weg , als op de heen-Reize. Onderweg 

 had ik werk om een Egyptifchen Vogel te be- 



fchry- 



(''O [Gfen andere fchynt d?eze Vogel te zyn, dan de 

 Cbaradrius, die de grootte heeft van een Kraay, doch ia 

 Geftalte naar de Reigers gelykt, en die de Heer LiN* 

 ic;eus t'A^felde of het ook de Griel was, een foort vaii 

 Plevier, daar wy in het V. Stuk der Natiiurlyke Hifto- 

 rie. bladz. 260, de Befchryving, en de Afbeelding Pi.. 

 XLÏV. lig. s> van g(?g€vxn hebben; doch dè Kleur 



fchync 



