TEGEN DE HjNCSDOLHEID OF WaTER VREES. ^^^ 



lyke Omftaudighcdcn , en dac ik alle de genen 

 voor de Dolheid behoed heb, die door my zelven 

 zyn behandeld. Ik weet dac deeze Methode niet 

 algenieen geflaagd ib. Dq Mercare i/eFrance, van 

 de Maand September des Jaars 1758 zo ik meen, 

 maakt gewag van twee Kinderen, die, in ver- 

 fcheide deelen van het Hoofd en van het Lig- 

 haam , door een Wolf gebeeten waren , waar van 

 (de eerfte in de Watervrees ftierf , tien Dagen 

 daar na , en byna lam was geworden onder 'c ge- 

 bruik van dat Middel : de ander ook, drie Maan- 

 tlendaarna, in Lamheid ftierf, zonder met de 

 Watervrees behèbt te zyn. 

 ' Men wendt voor , dat dit is veroorzaakt door 

 het inneemen van al te veel Kwjkzilver,en dac, 

 wanneer het Venyn door zo veel plaatfen heeij 

 gedrongen is, 'er een zo grooce veelheid vereifcht 

 worde om heczelve te overwinnen, dat de Pa- 

 tienten zulks niet kunnen 'uicftaan. Ik beken, 

 dat het alsdan zeer moeielyk is, dit Middel heïU 

 zaam te maaken , 't welk altoos zekeren tyd noo- 

 dig heeft om op de Vogten te werken , en dat 

 men niec in het Bloed kan brengen , dan by kleij 

 ne Giften. Hec Venyn is zo vaardig om zig cc 

 oncwikkelen , dat men een menigce van deezs 

 Menfchen hcefc zicnfterven, reeds op den der- 

 den dag na de Beec; inzonderheid, wanngfcr zy 

 ongelukkiglyk van het befmetce Kwyl jnge^zao-. 

 gen hadden, door Wonden te ontvangen aan dea 

 Mond of aan het Aangezigt : maar het is met 

 IX. Deel. Oo 4 deeze 



