49i Natuur- en Konji-Kabinet ^ 



147. 

 De aantrekkende kragt van de Barnfteen , 

 en alle diergelyke opgetelde lloftèn , zyn byna 

 geen aanmerkinge waardig om dexelve te ver- 

 gelyken by de aantrekkende kragt van de Zeil- 

 fteen. Als wy op onderltellinge wilden redcnka- 

 valen, souden wy in ftaat zyn om te bewy- 

 zen, dat de Barnlteen en alle diergelyke lic- 

 haamen zelfs niet eens bezitten die aantrekken- 

 de kragt, daar de Schryvers zo veel ophef van 

 maaken. Ik zal eens een vergelykinge maa- 

 ken, neemt by voorbeeld zeer koud water, 

 doet het zelfde in een groote kom, werpt aan 

 de kanten eenige vezeltjes van Itroo of hout, 

 of andere lichte en zeer klein gebroke ftofjes, 

 in die gefteltheid, dat het water in het midden 

 zuiver, helder en klaar is : giet een kookende 

 gefmolten hars, dewelke* onder 't kooken 

 door bywerpinge van witte Vitriool aan 't 

 bruiifen is geraakt , in het midden van 't water 

 zeerfchielyk, gy zult zien dat de hars zich door 

 zyn eerfte vloeibaarheid wyd verfpreidt heeft, 

 maar geftremt zynde minder vohimen beflaat. 

 Veele van de pluisjes en vezeltjes, dewelke 

 aan de kanten. van de kom zwommen, zult gy 

 aan de kanten van de harfi: zien aankleeven, 

 mede gefleept zynde door de beweeging van 

 de harlt, dewelke door de koude van het wa- 

 ter eenigzins naar haar middelpunt geparft 

 wierd , maar deze wederomparfling naar het 

 middelpunt van de harft zoude onder het ftrem- 

 men veel openbaarder en oogenfchynlyker zyn, 

 en het door hitte uitgefpreide lichaam van de 



harft 



