September en 05loher 1720. t^y 



gevoelen, dat het Leger der Kinderen Ifraëls 

 niet dwars door deze Zeeboezem is gegaan^ 

 maar dat zy boven dezelvezyn omgegaan, en 

 door het maaken van een halve Cirkel , aan 

 de overzyde Van de plaats, daar zy gelegert ge- 

 weeft waren, geraakt ;iyn : dat zy hebben 

 moeten omgaan de fteenrotzen van de Woe- 

 ftyne, die aan 't einde van deze Zee zo ver uit- 

 fpringen , dat zy den rechten weg langs de 

 grond beletten, en tot in de Zee zich uit- 

 ftrekkeii ; en dat zy daar door genoodzaakt 

 tyn geweeft , langs de ftrand van de Zee ee-i 

 nen korten tyd door 't vvater te gaan. Maar 

 alle deze beuzelaryen ftryden volkomenclyk 

 tegens het eenvoudig verhaal van Mofes, en 

 geven niet anders te kennen, als 't ongeloof 

 omtrent de Wonderwerken Gods. Ik heb, 

 in de befchryvinge van deReiftogt, van de 

 -Stadt Tor op de Stadt Suez^ voor dezen aan- 

 gehaalt, dat de Karavanen onderweeg eenigeti 

 tyd langs het ftrand van de Zee door 't water 

 moeten gaan; gelyk op deltranden, daar een 

 kleine diepte tot aan de bergen toefchiet, wel 

 meermaalen gebeurt, maar ik bid ui wat ge- 

 meenfchap heelt deze zaak met den doortogt, 

 dewelke Mofes verhaalt? 



12. 



Zommige zyn ook van gedachten , dat een 

 Leger, zo groot als dat van de Kinderen Ifraëls, 

 .binnen zulk een korten tyd door zulk een 

 groote Zee, of over deszelfs grond niet kan 

 overgaan, voornamentlyk als onder hetzelve 

 geweeft zyn kinderen, vrouwen, oude Üe- 



XV. Deel. R dsn , 



