Septemher en OBoher 1710'. i;?5 

 viTch-koekjes gebruikten %y voor hun fpys, 

 én aten van dezelve met malkanderen, op de 

 grond leggende, ïo veel, tot dat zy verzadigt 

 waren. 



21. 



Als het winterweer de gewoonlyke vifch- 

 vangftvan deze aaloude en onbefchaafde Arabi- 

 fche Vifichers belettede, zwurven zy langs de 

 geheele wyduitgeftrekte oevers van den Ara- 

 bifchen Zeeboezem , en vingen overal de hoorn- 

 en fchulpvifJchen op, dewelke, volgens getui- 

 geniffen , zo wel van de aaloude als latere 

 Schryvers, in den Arabifchen zeeboezem van 

 een ongelooflyke grootte zyn; hetwelk noch 

 beter te gelooven is, als wy te gelyk hierdoor 

 verftaan de treffelyke fchildpadden , dewelke 

 in de hedendaagze Roode Zee of Arabifche 

 Zeeboezem, van een ongemeene groottegevan- 

 gen worden ; deze hun vifch gebruikten zy^ 

 in de plaats van de andere vifch , daar wy van 

 gefproken hebben. T erwyl zy zelfs in de 

 zomer met hunne gewoonlyke vifch- 

 vaiigtt bezig waren , verzuimden zy geenzins 

 deze hoorn- en fchulpviflchen te vergaderen , 

 en in putten te werpen , daar zy dezelve dan 

 in 't leven hielden, voedden en meften , met 

 het inwerpen van zeewier en de hoofden van 

 kleine vifchjes, om dezelve te bewaaren voor 

 een kommerlyken tyd. Maar als het gebeur- 

 de, dat zy voor een korten tyd gebrek leeden 

 van beide boven gemelde foorten vanviflchen 

 of voedzels, namen zy , door hongersnood 

 gedrongen,dikwils hun toevlucht tot de verfch- 

 te en fappigfte graaien van de viflchen , de- 



iV. Deel. S welkt 



