Novemher en December 1710^ ƒ47 

 (ds na de Eilanden te houden. Na dat zy ee- 

 nigen tyd voortgezeilt waren , kwamen 2y by 

 ïekere Eilanden , genaamt de zeven Zufteren , 

 by dewelke een zeer gevaarlykefteenklipwas; 

 eindelyk ankerden zy in de haven van het Ei- 

 land Sarbo^ het welke 2y bevonden op ly 

 graaden en 7 minuten noorder breedte; 24 

 mylen van daar tot aan Maz,ua is een ontel- 

 baar getal van ftleine eilandjes aan de Kuft 

 van Abijfme ^ waar van ïommige zo laag leg- 

 gen , dat zy even maar boven op de opper- 

 vlakte van het water uitfteeken , en andere 

 wederom zo hoog , dat zy de wolken fchy- 

 nen te raaken. Op geen van alle deze Eilan- 

 den is bekwaam water, als op een dat de 

 Portugeezen het Walvisch-Eiland 

 noemden , daar ook een fchoone haven en 

 veel vee is. Het Eiland Sarbo legt meeft 

 van alle deze Eilanden zeewaart in, en is 

 omtrent een myl lang, en een half myl breed; 

 het land is zeer laag en zeer vol boomen ; 

 het wierd bewoondt van menfchen , en de v lak- 

 ke velden zyn zeer vol gras ; het regenwater 

 word op dit Eiland vergadert en bewaart in 

 bakken. Zy kwamen na eenige dagen zei- 

 lens by de punt van 't Eiland Dalaca, en 

 zagen langs de geheele kuft niet als Eilanden, 

 die zeer laag waren, hoewel zy gedurig if 

 vadem water peilden. 



64. 

 Zo haaft als Don Juan de Caftro op de 

 hoogte van het Eiland Dalaca kwam, za- 

 gen zy de kuil van Abijfme., met een punt of 

 «itfpringende hoek van 't land, die zo veruit- 

 Mm z fteekt 



