— 7 — 



vormige uitzettingen van een darmkanaal bevat zoude zijn , doch 

 dit schijnt voor de meeste soorten op eene dwaling te berusten. 

 Men kan zich althans bij sommigen met zekerheid overtuigen , dat 

 die zoogenaamde magen niet bestaan , maar dat de spijsballen zich en- 

 kel bevinden te midden der weeke massa, die de ligcliaamsholte 

 vult, want zij veranderen van plaats, ja in enkele gevallen (vooral 

 duidelijk bij Loxodes Bursaria fig. 5 A) hebben zij eenen geregel- 

 den omloop, zoodat zij langs de eene zijde dalen, om langs de 

 andere weder op te stijgen. 



Het zijn niet enkel de grootere soorten, die zich aldus door 

 het inwendig opnemen van spijs voeden ; zelfs bij sommige zeer 

 kleinen, b. v. die welke het eerst door ons vermeld zijn (bl. 2), 

 gelukt het door kunstmatige voedering met fijn verdeelde kleur- 

 stoflen deze binnen in de ligchaampjes te brengen , iets dat in fig. 

 1 bij a door de zwarte stipjes in een paar der voorwerpen is aangeduid; 

 en vergelijkt men nu hetgeen hier plaats grijpt met de wijze waarop 

 de voeding bij grootere, eenen duidelijken mond bezittende soorten 

 geschiedt, dan komt men tot het besluit, dat ook deze diertjes, 

 hoewel zoo klein, dat eenige honderdduizenden van hen te zamen 

 genomen slechts de ruimte van eenen kleinen speldeknop zouden 

 innemen, toch nog van eene bijzondere mondopening voorzien zijn, 

 zoo klein echter, dat zij aan onze tegenwoordige middelen tot waar- 

 neming geheel ontsnapt. 



Bij het groote meerendeel der infusiediertjes neemt men, behalve 

 de genoemde spijsballen, nog met een helder vocht gevulde blaas- 

 jes waar, of liever ruimten, want van een hen bekleedend vlies is 

 geen spoor te onderscheiden (zie fig. 4 ^ «, 2? ö, fig. 5 ^ a, fig. 6 ^ «). 

 Deze ruimten, doorgaans een, twee, zelden meer in getal, trekken zich 

 van tijd tot tijd plotselijk zamen, zoodat zij voor een oogenblik spoor- 

 loos verdwenen zijn, en komen dan weder op dezelfde plaats te voor- 

 schijn , om zich vervolgens na eenigen tijd wederom zamen te trekken , 

 enz. Gewoonlijk verloopen er tusschen elke dier zamentrekkingen en 

 uitzettingen eenige seconden. De eigenlijke beteekenis dier zamen- 

 trekbare ruimten is nog niet volkomen opgehelderd, en ook hieromtrent 

 zijn de gevoelens verdeeld. Het waarschijnlijkst is wel, dat het or- 



