— 32 — 



bruikers gewoon zijn die er op te zien, en het hun, al hechten zij 

 er overigens niet aan, gemakkelijker is te zeggen: de barometer 

 staat op Veranderlijk , dan : hij staat op zooveel duimen of streepen. 



Met dit al zijn er, gelijk ik reeds vroeger erkende , vele menschen , 

 die vlijtig den barometer waarnemen en die daardoor in staat zijn om , 

 dikwijls vrij gelukkig, het een en ander aangaande den toestand des 

 weders te voorspellen. Maar zien deze alleen en uitsluitend naar den 

 barometer? Gewis niet! Zij gaan, niet Aen stand, maar den ^««^ des 

 barometers na; niet het zoo of zoo hoog staan, maar het rijzen of 

 dalen , het meer of min snelle daarvan en de meer of min plotselinge 

 afwisselingen daarin, nemen zij in aanmerking, en, deze aanduidingen 

 met die van andere verschijnselen, wier beteekenis zij door de onder- 

 vinding hebben leeren schatten , vergelijkende, maken zij , uit dit alles 

 te zamen, als slotsom eene weêrvoorspelling op, die somtijds 

 geheel, op andere tijden slechts ten halve, enkele malen ook wel eens 

 glad verkeerd uitkomt. 



Het is dus klaar, dat toen ik boven zeide: "gelukkig hij die een 

 goed weêrglas bezit," ik daarmede slechts het oordeel en de uitspraak 

 van het algemeen, geenszins mijne eigene opinie ter nederstelde. 

 Had ik dit laatste willen doen , ik had zeker gansch anders gesproken , 

 en liever hém gelukkig genoemd, die in zijn bedrijf niet van het 

 weder, welks veranderlijkheid bij ons ten spreekwoord is geworden, af- 

 hankelijk is, en die, als het zijn genoegen geldt, zich boven de kleine 

 teleurstellingen , welke het weder ons bereidt , even als boven zoo vele 

 andere verdrietelijkheden des levens, weet te verheffen. 



