OVER DE BAAN, 



DIE DE AARDE RONDOM DE ZON BESCHRIJFT, 



DOOR 



Ds. A. T. EEITSMA. 



l\.\s wij eenen blik slaan op de onmetelijke ruimte des heelals, 

 dan doen zich daar afstanden en grootheden aan ons voor, waarbij 

 de koenste verbeeldingskracht duizelt. Dan wordt de aarde, die 

 wij bewonen, een naauwelijks merkbaar stipje, dat in die oneindige 

 ruimte in het niet verzinkt, — één droppel in dien oceaan van 

 werelden, die over het grenzenloos gebied der schepping zijn uitge- 

 strooid, een zonnestofje, een zandkorrel, wiens bestaan zelfs niet 

 vermoed zal worden op eene van die wereldbollen en sterrenstelsels, 

 die wij in de diepte van het hemelruim met teleskopische blikken 

 bespieden. 



En toch is er geen plekje in de scheppingsruimte, hetwelk ons 

 nader ligt en grooter belangstelling inboezemt, dan de aarde, die 

 wij bewonen , die wij liefhebben , waarop wij geboren worden , leven 

 en sterven, waar wij onze ontwikkeling aanvangen om ze misschien 

 op andere wereldbollen te voltooijen. En welk een uitgebreid veld 

 opent zich hier niet voor onze zucht naar kennis en wetenschap ! Wij 

 kunnen de natuurlijke gesteldheid van haar ligchaam tot het onderwerp 

 onzer navorschingen stellen. Dit is de taak der physische aardbe- 

 schrijving. Wij kunnen het wonderbare zamenstel van hare opper- 

 vlakte ontleden, of afdalen in de diepte, om in de op elkander 

 volgende lagen en formatiën het geheim harer wording na te sporen. 

 Maar wij kunnen haar ook beschouwen in hare verhouding tot het 

 zonnestelsel, waarvan zij een deel uitmaakt. Wij kunnen den 



3 



