— 36 — 



niet altijd dezelfde is. Het was vooral de met onvermoeide volhar- 

 ding voortgezette waarneming van dit verschijnsel, die den grooten 

 KEPLEK tot de ontdekking leidde van de ware wetten, waardoor 

 het gansche zonnestelsel wordt beheerscht, en die later in de door 

 NEWTON ontdekte wet der algemeene zwaarte hare volkomene ver- 

 klaring en bevestiging vonden. Het resultaat van keplers waar- 

 nemingen was, dat de beweging der planeten en dus ook der Aarde 

 plaats heeft, niet in een' cirkel, maar in eene ellips. 



Wat is eene ellips? Om zich daarvan een duidelijk denkbeeld 

 te maken, heeft men slechts te letten op de wijze, waarop men 

 zulk eene ellips zeer gemakkelijk kan teekenen. Als men in twee 

 punten op een effen vlak twee nagels of pennen vastzet, dan een 

 koord, waarvan de einden aan elkander zijn geknoopt, om die pen- 

 nen legt en dan met een tusschen de koord gehouden potlood die 

 koord stijf uitspant; als men vervolgens dat potlood op de effene 

 vlakte laat rondgaan, terwijl men zorgt, dat de koord steeds goed 

 gespannen blijft, dan verkrijgt men een langwerpig rond of ellips. 

 De twee punten, om welke de koord loopt, heeten de brandpunten, 

 terwijl het punt, hetwelk juist in het midden tusschen de brand- 

 punten ligt, het oniddelpunt van de ellips genoemd wordt. Hoe 

 nader de brandpunten aan elkander geplaatst zijn, des te meer nadert 

 de ellips tot de cirkelvormige gedaante; hoe verder de brandpunten 

 van elkander zijn verwijderd, des te langwerpiger wordt de ellips. 

 Als men nu door de twee brandpunten eene regte lijn trekt, die 

 aan beide zijden den omtrek der ellips raakt, dan noemt men die 

 lijn de lange as van de ellips. Wanneer men door het middelpunt eene 

 loodlijn trekt, die aan beide zijden tot den omtrek wordt voort- 

 gezet, noemt men die de korte as van de ellips. Den afstand tus- 

 schen een der brandpunten en het middelpunt, noemt m&xx de excen- 

 triciteit of uitmiddelpuntigheid. De regte lijnen, die uit een der 

 brandpunten naar den omtrek worden getrokken, noemt men de 

 vosrstralen der ellips. 



Op de nevensgaande figuur zijn d en e de brandpunten, c het 

 middelpunt, a ö de groote as, /^ de kleine as, c e of t?^? de uit- 

 middelpuntigheid, en ek, ei, eh voerstralen. De beide voerstralen 



