41 



de schuinsclie zijde van den kegel. Men verkrijgt dan eene kromme 

 lijn, die alleen aan den top gebogen is, maar dan uitloopt in twee 



Kg. «. Fig. 8. 



takken, die zich gedurig verder van elkander verwijderen zoo als in 

 fig. 8 bij de aan de zijde des kegels rZ 5 evenwijdige doorsneden ef,g7i, 

 i k te zien is. Men noemt deze kromme lijnen parabolen. — Brengt 

 men nu die doorsneden lager aan dan de aan de zijde des kegels 

 evenwijdige doorsneden, zoo als in fig. 9 wordt afgebeeld, waar 



de doorsneden ef, g JieniJc zich 

 beneden de parallelen e f', g K en 

 ih' bevinden, dan verkrijgt men 

 insgelijks aan den top gekromde 

 lijnen, die in takken uitloopen, 

 die tot in het oneindige voort- 

 gezet , zich steeds verder van elk- 

 ander verwijderen. Deze kromme 

 lijnen nu dragen den naam van 

 yig. 9. liy perholen. 



Daar de beweging der aarde, gelijk wij boven hebben aangetoond, 

 door de zamen werking van twee verschillende krachten, de centraal- 

 en tangentiaalkracht , bepaald wordt, zoo volgt daaruit reeds op 

 wiskundige gronden, dat zij, even als elk ander planetenligchaam , 

 zich van hare wording af in eene van die kromme lijnen moet 

 bewegen : dat zij dus of eenen cirkel , of eene ellips of eene para- 

 bool, of eene hyperbool moet beschrijven. Elke andere gedaante 

 van hare baan wordt op wiskundige gronden als onmogelijk erkend. 



