— 47 — 



Pig. 10. 



nacht, van licht en warm- 

 te, en dus de wisseling 

 der jaargetijden te dan- 

 ken. 



Stellen wij, dat de 

 aarde op een zeker punt 

 van hare baan gekomen , 

 b. V. in fig. 1 in ö, zoo ge- 

 plaatst is, dat de Noord- 

 pool naar de zon, die 

 wij hier als in het cen- 

 trum c geplaatst voor- 



onderstellen , is toegekeerd, dan zal het van de zon uitstralende 

 licht in de rigting van de ecliptica tusschen de raaklijnen AB 

 en CD op het ligchaam der aarde vallen, zooals in fig. 10 wordt 

 voorgesteld. Wat zal dan het geval zijn? Het noordelijke halfrond 

 heeft nu een veel grooter aandeel in het licht en de warmte der 

 zon dan het zuidelijke: want terwijl de zon in het Noorden het 

 deel des aardbols acJc beschijnt, en slechts heb in de schaduw 

 stelt, wordt daarentegen in het Zuiden slechts acn beschenen, 

 terwijl ben in het duister ligt. In alle plaatsen boven den aequator 

 gelegen , zullen dus de dagen langer dan de nachten zijn ; beneden 

 den aequator zal het tegengestelde plaats hebben. Hoe noordelijker 

 men komt, des te langer zullen de dagen zijn, ja boven den 

 Noordpool-cirkel Ik is er in het geheel geen nacht meer, omdat dit 

 geheele vlak zelfs bij de rondwenteling der aarde aan het zonne- 

 Hcht is toegekeerd. Hoe zuidelijker men komt, des te langer zijn 

 de nachten, en beneden den Zuidpool-cirkel wordt het in 't geheel 

 geen dag meer. Het is zomer in het noordelijk en winter in het 

 zuidelijk halfrond. — Stellen wij nu verder, dat de aarde na eenigen 

 tijd in fig. 1 van b tot/ is voortgegaan, dan valt in fig. 10 het 

 licht vlak op haar. Het gevolg is dus, dat het noordelijk en zui- 

 delijk halfrond gelijkelijk met licht en warmte bestraald worden, 

 dat dus de dagen en nachten over de geheele aarde even lang zijn. 

 Het is de tijd der nachtevening. — Is nu na eenigen tijd de zon 



