49 



de ecliptica eeu' regten hoek maakte, dan zoude daaruit onvermijdelijk 

 volgen, dat er, als de Noordpool naar de zon was gekeerd, op 

 het noordelijk halfrond weken en maanden lang onafgebroken dag 

 zoude heerschen, terwijl het van de zon afgekeerde zuidelijk half- 

 rond in een even langden nacht zoude verkeeren. Als de aarde nu 



Fig. 12. 

 na drie maanden een vierde van hare loopbaan volbragt had, en dus 

 de aequator ha naar de zon ware toegekeerd, zou de zon vooralle 

 plaatsen op den aardbol op en ondergaan, en de dagen en nachten 

 even lang zijn. Na drie maanden zou de zon aan de Zuidpool in 

 het toppunt staan , het licht langs de raaklijnen B B invallen ; op 

 het zuidelijk halfrond zou de zon niet meer ondergaan, terwijl zij 

 in het noordelijk halfrond niet meer zou gezien worden. Het is 

 ligt in te zien, dat de aarde bij zulken stand op hare baan geheel 

 onbewoonbaar zoude zijn. 



Die schuinsche stand der aarde is echter niet onveranderlijk 

 dezelfde. Als men de vroegste waarnemingen der sterrekundigen , 

 waarvan die onder den Chineeschen keizer tschu-king 1100 v. C. 

 wel de oudste zullen zijn, met de latere vergelijkt, dan vindt men, 

 dat er eene langzame afneming van den schuinschen stand der 

 ecliptica plaats heeft. Die jaarlijksche afneming wordt thans op on- 

 geveer eene halve sekonde, of naauwkeurig uitgedrukt, 0",4738 



