— 50 — 



berekend. Wanneer nu deze afneming geregeld vooitging, dan 

 zoude eenmaal de aequator en ecliptica zamenvallen, de hoek gca 

 en lich op fig. 10 geheel verdwijnen en de in fig. 11 voorgestelde 

 toestand werkelijk aanwezig zijn. Maar dit uitzigt op eene eeuwige 

 lente, die dan zoude aanvangen, is geheel ongegrond. De juistere 

 kennis van de wederkeerige aantrekking, die de verschillende lig- 

 chamen van ons planetenstelsel op elkander uitoefenen, heeft geleerd, 

 dat dergelijke afwijkingen niet altijd in dezelfde rigting kunnen 

 voortgaan , maar dat zij , tot een zeker pnnt gekomen , wederom in 

 eene tegenovergestelde rigting overgaan. Het zijn , cm zoo te 

 spreken, langzame schommelingen, die wel eeuwen en duizenden 

 jaren in ééne rigting voortgaan, maar dan ook weder even lang 

 eene tegenovergestelde rigting volgen en zoowel in toenemen als in 

 afnemen binnen bepaalde perken zijn ingesloten. Zoo heeft de sterre- 

 kundige LAGRANGE berekend , dat de verandering in de schuinschheid 

 van de ecliptica besloten is tusschen 21 en 28 graden. Het is dus 

 eene slingering, die in duizentallen van jaren eenen boog van on- 

 geveer 7 graden beschrijft. 



De stelling der aarde op hare baan ondergaat nog eene aan- 

 merkelijke verandering door de veranderde rigting van de as der 

 aarde. Indien deze as onveranderlijk dezelfde rigting behield, dan 

 zoude zij altijd op hetzelfde punt des hemels gerigt zijn. Een ge- 

 volg hiervan zoude zijn, dat de sterrenhemel met opzigt tot de 

 aarde altijd in denzelfden stand zoude blijven. Dit is nu echter 

 het geval niet. De ster, die nu wegens hare nabijheid aan de pool 

 des hemels de poolster heet, is niet altijd poolster geweest en zal 

 het niet altijd blijven. 



Laat in fig. 13 de lijn a /" de rigting van de as der aarde, die 

 met eenen hoek van. 66%° op hare baan ailhe staat, aanwijzen. 

 Denken wij ons nu in het middelpunt van de vlakte der aardbaan 

 eene loodlijnige as c ^, die dus de as der ecliptica vormt. Nu 

 zal de as der aarde niet altijd in de rigting «ƒ" blijven, maar 

 zich langzamerhand omwenden. Gesteld, dat die _ as zich door de 

 punten a l d h heen beweegt , dan zal zij, in h aangekomen , in eene 

 geheel tegengestelde rigting h g geplaatst zijn. Gaat dan die om- 



