— 67 — 



voortdurend met kracht streeft , om nieuwe waarheden en wetten te 

 ontdekken, dan dat wij ook hier zouden behoeven te wanhopen 

 aan de uitbreiding onzer kennis. 



Zien wij dus overal in de natuur orde en regelmaat lieerschen en 

 is deze des te schooner, naarmate het ons gelukt meer daarvan te 

 ontdekken en het verband tusschen oorzaak en gevolg beter in te zien , 

 dan kunnen wij ook niet op redelijke gronden twijfelen, of ook alle, 

 schijnbaar zoo onregelmatige verschijnselen in den dampkring, zijn 

 aan bepaalde wetten gebonden. De stormen mogen ons als onregel- 

 matigheden, als storingen in den geregelden gang in de natuur 

 voorkomen, werpen wij daarvan echter geenszins de schuld op de 

 natuur, maar op de onvolkomenheid van onze kennis. 



De lezer zal thans welligt minder aan het bestaan van eene wet 

 der stormen twijfelen, of althans de mogelijkheid van haar bestaan 

 erkennen. Zien wij thans welke die wet is. 



Ten einde dit geregeld te doen, zullen wij in tijdsorde eenige 

 waarnemingen vermelden, die reeds vroeger sommigen op het denk- 

 beeld hadden gebragt aangaande den aard en den loop der stormen , 

 om'*3aarna eenen enkelen storm meer in zijne bijzonderheden na te 

 gaan, en eindelijk eenige algemeene opmerkingen dienaangaande bij 

 te brengen. Wij ontleenen de voornaamste bijzonderheden over dit 

 onderwerp aan de werken van piddingtont, thom, keid, dove 

 en anderen, i) 



Het is omstreeks anderhalve eeuw geleden , dat de eerste berigten 

 zijn bekend gemaakt van schepen, die, na eenen dag en langer bij 

 eenen orkaan in de rigting van den wind te zijn voortgegaan, zich 

 nagenoeg op dezelfde plaats bevonden, waarop zij bij het begin van 

 den storm geweest waren. In 1618 noemde kapitein langford de 

 West-Indische orkanen reeds draaiwinden; ook aan Don juan de 

 TjLLOA waren zij in 1743 reeds als zoodanig op de westkust van 

 Zuid-Amerika bekend. In een werk, dat in 1801 het licht zag, 

 zegt kolonel gapper, over de orkanen bij Madras en de kust van 



1) Van de beide eersten testaat eene Hollandsche vertaling, door den heer s. van 

 DELDEN, te Amsterdam tij stemler in 1849 en 1850 verschenen. 



