— 101 — 



op den top des bergs zei ven bevindt zich een krater van gewel- 

 digen omvang, en bovendien heeft zich op eenigen afstand van den 

 top, op ongeveer 10,000 voeten boven de zeeoppervlakte, eennieuwe 

 zijdelingsche krater geopend, en het is inzonderheid deze, waaruit 

 de merkwaardige uitbarsting heeft plaats gegrepen, waarbij wij 

 thans iets uitvoeriger willen stilstaan. Ten einde den lezer in staat 

 te stellen zich daarvan eene voorstelling te verschaffen , die eeniger- 

 mate beantwoordt aan de grootschheid van het verschijnsel, weten 

 wij niets beters te doen, dan hier eene der vele beschrijvingen 

 woordelijk vertaald te laten volgen. Het is die bevat in eenen brief 

 van den heer t. coan,1) die te Hilo, eene havenplaats aan de 

 oostkust van het eiland, woont, en aldaar sedert vele jaren als 

 zendeling werkzaam is. Wij voegen hierbij, dat deze stad 35 E. 

 mijlen, of ongeveer 10 uren gaans van het eigenlijk tooneel der 

 uitbarsting verwijderd ligt. 



"Ten half vier ure des morgens op den 17^^° Eebruarij, werd een 

 klein licht als van een vuurbaken op den top van den Mauna Loa 

 ontdekt. Aanvankelijk vertoonde het zich als eene ster, rustende 

 op de kruin van den berg. In weinige oogenblikken nam het 

 licht toe en scheen als de opkomende maan. Zeelieden, die de wacht 

 hielden op de in de haven liggende schepen riepen uit: "Wat is 

 dat? De maan, die opgaat in het westen!" Binnen een kwartier 

 uurs was het raadsel opgelost. Een vloed van vuur barstte uit den 

 berg, en begon weldra als een schitterende stroom langs zijne 

 noordelijke helling te vloeijen. Het was van hetzelfde punt en het 

 vloeide in dezelfde rigting, als bij de groote uitbarsting, waarvan 

 ik in Maart 1843 getuige was. In een kort tijdsbestek stegen 

 onmetelijke zuilen van brandende lava hemelwaarts tot eene hoogte 

 van 300 of 400 voeten, de kruin des bergs in eenen lichtglans 

 hullende en den hemel met hare afstraling verguldende. Stroomen 

 van licht kwamen van den berg af en verspreidden zooveel helder- 

 heid in onze vertrekken, dat wij eenen grooten letterdruk lezen 

 konden. Toen wij pas ontwaakten, was de glans die door onze 



1) American Journal 1852, p. 219. 



